عادت های اشتباهی که در دوران تحصیل شما را از رسیدن به رویاهای آینده باز می‌دارد

عادت های اشتباهی که در دوران تحصیل شما را از رسیدن به رویاهای آینده باز می‌دارد

غبطه خوردن به شاگرد اول کلاس یا به عبارت خودمانی‌تر حسادت به او از جمله احساساتی است که معمولا همه در مدرسه تجربه می‌کنند. همه دوست دارند جای او باشند. محبوب و عزیز معلم‌ها و…، برنده مدال‌ها و مسابقات علمی، کسی که همه رویش حساب می‌کنند و قبولش دارند. شاید این احساسات مخفی را به زبان نیاورید ولی واقعیت این است که شما هم از اینکه جای فرد موفقی باشید لذت می‌برید. موفقیت شیرین است، احترام و توجه دیگران را با خود همراه دارد و… . اما چرا تنها عده اندکی از دانش‌آموزان و دانشجویان می‌توانند در تحصیل به موفقیتی ایده آل برسند؟ چرا گاهی هر چقدر درس می‌خوانیم موفق نمی‌شویم؟ چرا اصلا گاهی نمی‌توانیم درس بخوانیم و تمرکز لازم داشته باشیم؟ چه چیزی باعث می‌شود که زود خسته شویم و با خواندن چند صفحه و حل چند تمرین عطای بیست و موفقیت را به لقایش ببخشیم؟ همیشه آغاز هر سال تحصیلی با خود عهد می‌کنیم که امسال دیگر از آن سال‌ها نیست، امسال دیگر سال موفقیت  و رشد است اما در پایان سال و نزدیکی امتحان‌ها درمی یابیم که همچنان اندر خم یک کوچه هستیم و هیچ چیز نسبت به گذشته تغییری نکرده است. تلاشی که صورت نمی‌دهیم و تلاش‌های بی‌ثمری که ما را به هیچ‌ کجا نمی‌رسانند، همگی ریشه در یک واقعیت دارند: عادت‌های بد. عادت‌های اشتباه ما را در قفس تکرار اسیر می‌کنند. به شبکه‌های اجتماعی و سَر زدن مدام به آن عادت کرده‌ایم، یک صفحه درس می‌خوانیم و ۲ ساعت در این شبکه‌ها می‌چرخیم. به تلنبار کردن تکالیف و پروژه‌ها برای آخر ترم و سال تحصیلی عادت کرده‌ایم و مدام همه چیز را پشت گوش می‌اندازیم. عادت کرده‌ایم زمان مثبت و مفید روز را به بازیگوشی بگذرانیم و در عوض شب‌های امتحان، پلک‌های بینوای‌مان را تا صبح
باز نگه داریم. بزرگی، جمله‌ای معروف دارد که می‌گوید: عادت کنیم تا عادت نکنیم.
علی خسروی روانشناس بالینی